حضور قلب چيست؟

 راه كار هاي ايجاد حضور قلب:

2. انتخاب مكانى براى نماز است كه رفت و آمدها و سر و صداها، صحبت‏ها، عكس‏ها و تابلوها، او را به خود مشغول نسازد . 

3. انجام مستحباتى است كه پيش از نماز و هنگام نماز، رعايت آنها به نمازگزار حالت توجّه بيشترى مى‏دهد و او را به ياد خدا و بندگى خويش مى‏اندازد.

وقتى به ملاقات يك شخصيّت برجسته مى‏رويد، بهترين لباس را مى‏پوشيد و مؤدّب در نزد او مى‏ايستيد و يا مى‏نشينيد و از هر كارى كه برخلاف ادب باشد، پرهيز مى‏كنيد، به سخنان او كاملًا گوش مى‏دهيد و به آنچه خودتان مى‏گوئيد، كاملًا توجّه داريد و در سراسر لحظه ديدار، آن شخص در نظرتان است.خدا برترين موجود است و هستى همه موجودات به او بستگى دارد. ما، بنده‏اى نيازمند و ناتوان، كه از نعمت‏هاى اوبرخورداريم، به شكرانه نعمتهايش به عبادت و نماز مى‏ايستيم.توجّه به اين جايگاه كه ما در مقابل اللَّه داريم، دل را نرم مى‏كند، خضوع و خشوع و فروتنى مى‏آورد.نماز، ذكر خدا است. هر چه بيشتر دلمان حاضر و قلبمان متوجّه عظمت خدا و نياز خودمان باشد، نمازمان سازنده‏تر است.به ياد داشته باشيم، كه ركوع، خم شدن در مقابل عظمت آفريدگار است.سجده ما، هماهنگى با همه هستى است كه در پيشگاه خدا تسليم و خاضع و مطيع‏اند.تسبيح ما، هم صدايى با همه ذرات عالم است كه خدا را تسبيح مى‏گويند و سجده مى‏كنند.

 نه تنها ما كه همه جهان، به زبان خاصّ خود، خدا را تقديس و تسبيح مى‏كنند و وجود هر يك نشانه يكتائى، حكمت و قدرت اوست.

 حضور قلب، جان نماز است.بكوشيم كه در عبادتمان، هنگام نماز، جز به خدا نينديشيم، و حواسمان و فكر و دلمان را جاى ديگرى نبريم.هم به لطفش اميدوار باشيم. و هم از عذابش، هراسان. بين حالت بيم و اميد (خوف و رجاء) باشيم.

 (آشنايي با نماز،ص 61-57)