نماز وامام حسين (ع)

 السلام عليك يا

اباعبدالله(عليه السلام)

فرارسيدن اربعين حسيني را به دوستداران اهل بيت (عليهم السلام) تسليت عرض مي نمايم.

نماز و امام حسين (عليه السلام)

* اگر قرآن در آغاز بزرگ‏ترين سوره‏ى خود (بقره) مى‏فرمايد:

(الّذين يؤمنون بالغيب و يقيمون الصلوة) (بقره،3) و همچنين در كوچك‏ترين سوره‏ى خود (كوثر) از نماز سخن به ميان مى‏آورد، امام حسين عليه السلام آن را اقامه مى‏نمايد. (اشهد انّك قد اقمت الصلوة )(زيارت عاشورا) 

* اگر قرآن مى‏فرمايد: (و اركعوا مع الراكعين) (بقره، 43) ، امام حسين عليه السلام نماز را با جماعت آن هم در برابر صفوف دشمن برگزار مى‏كند.

* اگر قرآن نحوه‏ى اقامه نماز در ميدان جنگ را به پيامبر صلى الله عليه و آله آموزش مى‏دهد؛ (و اذا كنتَ فيهم فاقمت لهم الصلوة فلتقم طائفةٌ منهم معك وليأخذوا اسلحتهم ...) (نساء، 102) ، امام حسين عليه السلام در ميدان جنگ‏ نماز را اقامه مى‏فرمايد.

* اگر قرآن نماز را به عنوان يك منبع انرژى‏زاى غيبى معرّفى و مؤمنان را امر به استعانت از آن مى‏فرمايد:(استعينوا بالصبر و الصلوة) (بقره، 153)، امام حسين عليه السلام نيز در بحبوحه‏ى جنگ و مشكلات آن، از نماز استعانت مى‏جويد.

* اگر قرآن اقامه‏ى نماز را در اوّل وقت سفارش مى‏فرمايد؛(اقم الصلوة لدلوك الشمس) (اسراء، 78)، امام حسين عليه السلام نماز ظهر عاشورا را در اوّل وقت اقامه فرمودند.

* اگر حضرت عيساى مسيح عليه السلام تا زمانى كه نفس دارند، مأمور به اقامه نماز شده‏اند؛ (و اوصانى بالصلوة و الزكوة ما دمت حيّا) (مريم، 31)، امام حسين عليه السلام نيز تا آخرين لحظه همراه نماز است.

* اگر قرآن از كسانى كه تجارت، آنها را از نماز غافل نمى‏سازد، ستايش مى‏كند؛ (رجال لا تلهيهم تجارة و لا بيع عن ذكر اللّه و اقام الصلوة) (نور، 37)، راجع به امام حسين عليه السلام چه بايد گفت كه‏حتّى حفظ جان هم او را از نماز غافل نساخت.

* امام حسين عليه السلام نه تنها خود نماز خواند كه نمازهاى نمازگزاران را نماز كرد. در حديث مى‏خوانيم: سه چيز موجب قبولى نماز است: حضور قلب، نماز نافله و تربت سيدالشهدا.

* امام حسين عليه السلام به خواهرش زينب عليها السلام مى‏فرمايد: در نمازت به من دعا كن.

* نماز بايد در جامعه و علنى اقامه شود؛ (اقيموا الصلوة) و امام حسين عليه السلام با آنكه مى‏توانست در خيمه نماز بخواند و با اينكه نمازش شكسته بود، در مقابل جمعيت نماز بپا داشت.

هنگام اقامه‏ى نماز در ظهر عاشورا، 30 تير به سوى حضرت رها شد، يعنى در برابر هر كلمه از حمد و ركوع و سجده تقريبا يك تير به امام پرتاپ شد.

* به راستى نماز چيست كه در عصر تاسوعا هنگامى كه به سيد الشهدا عليه السلام پيشنهاد حمله مى‏شود، حضرت طى چند نوبت گفتگو جنگ را يك روز به تأخير مى‏اندازند و مى‏فرمايند: (انّى‏احبّ الصلوة) و نفرمود: مى‏خواهم نماز بخوانم، بلكه فرمود:من نماز را دوست دارم. بسيارى از ما نماز مى‏خوانيم، ولى چقدر نماز را دوست داريم؟

زراره از امام صادق عليه السلام در باره كعبه پرسيد: دهها سال است كه هرگاه درباره‏ى حج و كعبه از شما سوال مى‏كنم، پاسخ جديدى مى‏دهيد، علم شما به كجا متّصل است؟ امام فرمودند:

آيا مى‏خواهى كعبه‏اى كه هزاران سال قبل از آدم بوده با چند كلمه اسرارش تمام شود.

اين در حالى است كه كعبه و تمامى اسرار و رموز آن كه امام به آن اشاره فرمودند، تنها قبله‏ى نماز است و قبله، يكى از شرايط نماز!!

* امام حسين عليه السلام حاضر مى‏شود تا بدن مباركشان سوراخ سوراخ شود، ولى ارزش نماز شكسته نشود. سر مقدّس سيد الشهدا بر روى نى قرآن مى‏خواند، يعنى سر از بدن جدا مى‏شود ولى سر و دل از قرآن جدا نمى‏شود.

(قرآن وامام حسين عليه السلام ،قرائتي،ص 47-45)